وسعلى شبر ف ارضها للشاعر عبدالباسط السرسى

عبدالباسط السرسى

‏

وسعلى شبر ف ارضها
-----------------------
من يوم ماأدم اتخلق
لحد ابويا ماتولد
انا بحسبك بنت وولد
من بعدها
سد افتح
تعدادها تااه منه العدد
غير اللى راحوا
جوا اللوالب واختفوا
تحت الزمن
ايام ما كان الطوب لبن
والارض خير
امى بتندر صدرها
عبر السنين
الدنيا رضعت منها
---الا ابنها
على مدخلك
واقف شاسيه من غير رقم
بيفوت الحملات
حبر وورق
فى كتاب تاريخ اما اتخنق
نزل عرق
على جبهته
كرباج يشيلتى الغلق
افحت فى ارضى بامرهم
اسمع اوامر لبسهم
ويا الحرس
داس الفرس
على جثتى
طل الملك من شرفته
ويا الجوارى بيضحكوا
يوسف نزل من عرشها
خلف ولد
السد غرق هدمته
جايب فى ديله ثورته
كتبت كتابها بنفسها
الدعم حزم وسطها
فتح الحياه
وحد طريقنا وحوده
عتريس يكرمش بدلته
وفؤاده غرقت فى الهويس
النكسه علت غنوته
حليم بيغسل شعرها
وجاهين بيرسم ضهرها
قام انسحب
الشعب نام على جثته
فكر يجمع امته
كشوا الملوك
رصوا العساكر لعبته
وساعتها وقعت عمته
طلعت نعوش مستغربين
الموت بشاور سلطته
*********
ع اللى جرى
مال الزمان اللى افترى
كرباج ورا
همى يابنتى ف عصمتى
بان السواد على جبهتى
شدك نفس
وبيحبسك--بتولعى
ريحه المعسل فوحت
بتدمعى
زاع البيان بالتهتهه
سرقت نص البسمله
والانفتا---بالح
ركبت تهزها
قسمتها
ميت كوم لابوك وكوم لها
وتعبى حجرك بالنكت
وتزقلى
على موكبه
النار بتغلى ف جتته
يجمع فى عمرى عمركم
يرميه انتحار
قالوا انتصر
نصك بطل بتكمله
على بنيامين بتزفها
من غير خواتها واهلها
وسع لى شبر ف ارضها
رصوا المنصه للفرح
بتحوم عليك الطيارات
فتش فى زاتك ربما
اللعنه نازله م السما
صياد يصيدك
مافضلش منك غير رصاص
*********
فرش المظله وطلع
من تحت انقاضها
فتح عليها السد
ساحت على الخارطه
فتح علينا السما
وقفت على الشرطه
وامى متعصبه
بتفك فى القرطه
تعرف تقول الواو
وتركب الوصله
وفتاوى ام حجاب
بتحلل الورطه
ياسرسى شعرك غبى
ملفوف ومتشفر
دا الشعر زى النفس
منقوع ومتقطر
خبطت ليه ع الباب
ووصلت متاخر